Jobs zijn de ideale hefboom tot het verhogen van de welvaart en het welzijn van de bevolking. Mensen met een job hebben immers een veel grotere kans om uit de (kans)armoede te blijven, om zelfstandig een toekomst uit te bouwen. Een doorgedreven activeringsbeleid hanteren is bijgevolg het beste sociale programma dat een regering kan voeren. Enerzijds moeten er effectief meer mensen aan het werk worden gezet zodat de werkzaamheidsgraad wordt verhoogd. Anderzijds moeten ‘inactiviteitsvallen’ worden tegengegaan zodat het steeds lonend blijft om te gaan werken.

Een verdere versoepeling van onze arbeidsmarkt is noodzakelijk. Ten eerste kan dit door te zorgen voor flexibelere arbeid via het promoten van tele- , interim- , en deeltijds werk. Ten tweede dringt een verbetering van mobiliteit tussen jobs zich op. Dit kan bijvoorbeeld door het doorbreken van glazen plafonds, of door ervoor te zorgen dat ieder individu kan genieten van bijscholing en vorming (‘levenslang leren’). Open Vld is dan ook een voorstander van “flexicurity� waarbij een flexibele arbeidsmarkt wordt gecombineerd met een sterke sociale zekerheid. We moeten ook het bestaan van statutaire verschillen tussen arbeiders en bedienden wegwerken.

Aangezien België met een loonhandicap zit is het promoten van gerichte lastenverlagingen op arbeid een prioriteit. Enkel door het matigen van onze loon- en administratiekosten blijven we ons concurrentievermogen op peil houden tegenover het buitenland. Tot slot is er de uitdaging van de vergrijzing. Hiervoor kan men voortbouwen op het Generatiepact, maar ook het nemen van nieuwe initiatieven (zoals de individuele loopbaanrekening) zijn noodzakelijk. Want in de eenentwintigste eeuw wordt een goed evenwicht vinden tussen werk en privé een ontzettend grote uitdaging, zeker omdat de gezinssamenstellingen de voorbije decennia heel wat wijzigingen hebben ondergaan en er zich een stijgende nood aan zorg voor kinderen of ouderen zal manifesteren. Flexibiliteit promoten kan dus een antwoord bieden dat zowel nieuw samengestelde gezinnen, eenoudergezinnen, werknemers met zorg voor hulpbehoevende familieleden, als tweeverdieners een steun in de rug geeft.